Tui du scis
no mi praxit a allogai is poesias ki scriu
ca no funt atru ki pensamentus lestrus
ki abruxu e ghetu de sa fentana
e issas, ke mariposas luxentis
bāddant in sa noti.
Mi d'as nau centu bortas a das allogai
ma du scis ki a s'acabu
fatzu sempri de conca mia.
Tui du scis
poita scriu totu custu
mi conoscis mellus de totus
mellus de mei e totu puru.
Deu creu ki scriu po s'arregordu de su ki biu
frossis esti sceti s'abisonju de arregordai
totu is arrugas longas ki apu truessau
e sa genti ki m'at stimau
totu is annus e is tempus passaus impari.
Deu scriu prus de totu po tui
po custa vida ki seus bivendi impari
e po totu is bortas ki benia a domu tua proi proi
cun cussu paracu beįu sfundau
truessendi is bias luxentis e infustas de Casteddu.
Po totu is domėnigus a merė
passillendi in su frius
de una tzitadi infainada tropu po nosu.
Po totu is beranus
arrimaus in is padrus
po pigai cantu prus soli fiat
alloghendiddu po is tempus de faina e de stųdiu.
Po totu is notis de istadi
a suta de is isteddas
crocaus in s'arena
ascurtendi su sonu de is undas
e sa boxi de su 'entu.
Po totu s'arrisu e po totu is lāgrimas
ki no tengu bregunja d'essi prantu
ca no apu tentu mai
timoria d'essi biu.