Apu pensau a tui
candu is millyus curriant a suta 'e is arrodas 'e sa bicicreta
e candu arria, cansau po s'artziada,
e s'ùnigu cunsolu a su fadiori miu
no fiant is làbius tuus
ma una mela groga e unu pagheddu 'e akua.
Apu pensau a tui
candu seus lòmpius a s'arcu,
sa noti prima
timemus a ndi nai su nòmini sceti
e oi d'eus domau su maladitu!
E candu seus lòmpius
ajumai si pariat de essi bintu su Giru 'e Itàlia!
Du scis
no m'arregordu prus
po cantu tempus eus apedalau
e cantus celus e cantus biddas eus truessau.
Eus imparau a no tenni pressi
e ki a lompi no bolit nai nudda,
ca a biaxai est totu jai.
Eus cumprèndiu ca a artziai
est una scèntzia sintzilla,
fata de cambas e de çrobeddu
e de arrisu a suta 'e soli.
Du scis
no mi nd'ap'a scaresci
su ki apu intèndiu candu seus lòmpius,
ca fudia brexosu po nc'essi arrenesçu
ma tristu puru
ca a essi arrenesçus
boliat nai ki fiat jai spaçau totu.
Tui no du scis
ma forsis apu prantu
candu seu dèpiu torrai a partiri,
sa curriera curriat in sa noti
e a mei m'abarrat sa faci bianca de sa luna bianca sceti
a suba 'e is montis nugoresus.